Σκοπός του Εργαστηρίου είναι οι μαθητές να μελετήσουν το φυσικό φαινόμενο των σεισμών
και την κοινωνική του διάσταση προκειμένου να λάβουν τα κατάλληλα μέτρα προστασίας. Το
κεντρικό αυτό ζήτημα αναλύεται στις επιμέρους διαστάσεις του, ώστε τα παιδιά να οδηγηθούν
στην εις βάθος κατανόησή του. Πιο συγκεκριμένα το παρόν σχέδιο εργασίας στοχεύει στο να
βοηθήσει τα παιδιά:
Να γνωρίσουν το φαινόμενο των σεισμών .
Να αντιμετωπίσουν και να διαχειριστούν τα συναισθήματα τους σχετικά με τους σεισμούς.
Να μάθουν τρόπους αποτελεσματικής προστασίας από τους σεισμούς.
Εκτός από γνώσεις, τα παιδιά ενθαρρύνονται και καθοδηγούνται ώστε να αναπτύξουν και τις
λεγόμενες «δεξιότητες του 21ου αιώνα» που περιλαμβάνουν δεξιότητες επικοινωνίας, οργάνωσης
και διαχείρισης χρόνου και καθηκόντων, δεξιότητες έρευνας, αυτοελέγχου και αυτοδιαχείρισης,
δεξιότητες για την επίλυση προβλημάτων, κοινωνικές δεξιότητες, κριτική σκέψη, κ.ά. Η καλλιέργεια των παραπάνω δεξιοτήτων επιτυγχάνεται με την εμπλοκή των παιδιών σε διαδικασίες όπως:
Διατύπωση ερωτήσεων
Συζητήσεις
Διατύπωση προβλέψεων
Διεξαγωγή πειραμάτων
Συλλογή, καταγραφή και ανάλυση δεδομένων
Εξαγωγή συμπερασμάτων
Παρουσίαση των ευρημάτων τους σε άλλους

Η πολυτροπικότητα των καταγραφών είναι ένας ακόμα σκοπός της προσέγγισης του παρόντος
προγράμματος. Τα παιδιά καλούνται να επεξεργαστούν και να καταγράψουν τις γνώσεις που
αποκτούν μέσα από μία ποικιλία σημειωτικών τρόπων. Πιο συγκεκριμένα, τα παιδιά καλούνται
α) να χρησιμοποιήσουν μία ποικιλία πηγών πληροφόρησης (βιβλία, ψηφιακές πηγές, διαδίκτυο,
αλλά και πληροφορίες που μπορεί να δώσει ένα μουσείο ή ένα επιστημονικό κέντρο μεταξύ
άλλων) και β) να καταγράψουν και να παρουσιάσουν τα αποτελέσματα της διερεύνησής τους με
ποικίλους τρόπους (π.χ. να δημιουργήσουν μία τρισδιάστατη κατασκευή, ένα βίντεο, ένα εικαστικό έργο, μία παρουσίαση PowerPoint, να παίξουν ένα θεατρικό παιχνίδι,να δημιουργήσουν ένα βιβλίο ή ένα φυλλάδιο κ.λπ.)

Οι εκπαιδευτικοί σ’αυτό το Εργαστήριο παύουν να είναι οι ειδικοί που πρέπει να παρουσιάσουν και να μεταδώσουν τις γνώσεις τους στα παιδιά. Γίνονται μεσολαβητές και διευκολυντές της μαθησιακής διαδικασίας βοηθώντας τα παιδιά να οργανώσουν την έρευνά τους, να αποκτήσουν πρόσβαση στις πιοκατάλληλες πηγές πληροφοριών, να ανταποκρίνονται με επιτυχία στις προκλήσεις, να εμπεδώσουν τις γνώσεις που αποκτούν και να αξιολογήσουν τόσο τη διαδικασία της έρευνάς τους, όσο
και τα αποτελέσματά της.
Σε πρακτικό επίπεδο οι εκπαιδευτικοί βοηθούν τα παιδιά:
Να εντοπίσουν και να αποσαφηνίσουν τις βασικές έννοιες και διαστάσεις του θέματος που
διερευνούν.
Να βρουν πληροφορίες μέσα από μία ποικιλία πηγών.
Να οργανώσουν πειράματα, ασκήσεις, εργασίες πεδίου ή/και εκπαιδευτικές επισκέψεις.
Να επιλέξουν και να επεξεργαστούν το σωστό τύπο πληροφοριών ώστε να μπορέσουν να
πάρουν σαφείς, πλήρεις και κατάλληλες για την ηλικία τους απαντήσεις.
Να αναπτύξουν πλούσιους, πολυτροπικούς και απαιτητικούς τρόπους αναπαραγωγής
γνώσης και παρουσίασης των αποτελεσμάτων στους οποίους το παραδοσιακό χαρτί και
μολύβι αντικαθίσταται από παρουσιάσεις που συνδυάζουν γλώσσα, τεχνολογία, εικόνα, κίνηση, ήχο, τρισδιάστατες κατασκευές ή/και οποιοδήποτε είδος τέχνης.
Να αξιολογήσουν τα αποτελέσματα των ερευνών τους, την ποιότητα της γνώσης που απέκτησαν, το επίπεδο δυσκολίας που αντιμετώπισαν καθώς και την επιτυχία των λύσεων που
εφάρμοσαν.
Να εφαρμόσουν τις γνώσεις και δεξιότητες που ανέπτυξαν στην καθημερινή τους ζωή.

Κάτω από τα τριανταφυλλένια πέλματά σου
δυο καρδιέςη καρδιά της μητέρας
η καρδιά του πατέρα.
Πάτα γερά.
Δε θα πέσεις.
Γιάννης Ρίτσος

Η οικογένεια ως κοινωνικός θεσμός έχει διαφοροποιηθεί στο πέρασμα του χρόνου υπό την επίδραση κοινωνικοοικονομικών και πολιτιστικών αλλαγών. Είναι γεγονός ότι, μετον όρο «οικογένεια» σήμερα,εννοούνται περισσότεροι του ενός τύποι οικογενειών με διαφορετική δομή και λειτουργία των μελών τους. Αν και τα βασικά οικογενειακά σχήματα που αναφέρονται (Muncie & Sapsford, 1999, Γεώργας, 2004) είναι η πυρηνική, η εκτεταμένη, η μονογονεϊκή και η ανασυγκροτημένη οικογένεια, ωστόσο στα τέσσερα αυτά σχήματα μπορούν να ανιχνευθούν πολλές υποπεριπτώσεις, ανάλογα με τον τρόπο σύνδεσης των οικογενειών με μία ή περισσότερες ομάδες συγγενών, τον χώρο στον οποίο
(συγ)κατοικούν, την αιτία εισόδου στη μονογονεϊκότητα, τους συγγενικούς δεσμούς αίματος, αγχιστείας ή υιοθεσίας που τους ενώνουν. Στην πραγματικότητα, από τα τέσσερα οικογενειακά σχήματα δύνανται να προκύψουν αμέτρητες εναλλακτικές οικογενειακές «μονάδες» που διαφοροποιούνται ανάλογα με την απόδοση κάποιου ιδιαίτερου χαρακτηριστικού σε ένα ή περισσότερα μέλη τους: εθνικότητα, φυλή, γλώσσα, θρήσκευμα, σεξουαλικός προσανατολισμός, αναδοχή, υιοθεσία, ορφάνια, αριθμός παιδιών, συγγενείς,γάμος, διαζύγιο, συμβίωση, αναπηρία, ασθένεια, θάνατος, φυλακή, εργασία, κατοικία,μετανάστευση (Lynch, 2013).
Η Διεθνής Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού (1989), αναδεικνύοντας τη σημασία και τον ρόλο της οικογένειας στη ζωή ενός παιδιού, περιλαμβάνει άρθρα για τον ρόλο των γονέων (άρθρο 5), την υποστήριξη των οικογενειακών σχέσεων (άρθρο 8), τη ζωή και επικοινωνία με τους γονείς (άρθρο 9), την οικογενειακή επανένωση (άρθρο 10), την προστασία της ιδιωτικής και οικογενειακής ζωής (άρθρο 16), θέματα εναλλακτικής επιμέλειας, υιοθεσίας και αναδοχής (άρθρα 20, 21 & 25), όπως και θέματα ανάπτυξης και επιπέδου ζωής των παιδιών (άρθρο 27).
Αυτή η τόσο σημαντική, όμως, κοινωνική δομή για το παιδί έως την πρώτη του έξοδο στον κόσμο, που συμβολίζεται με την είσοδό του στο σχολείο, μπορεί να αποτελέσει αφορμή για κραδασμούς στη σχολική του ζωή. Η συνειδητοποίηση του παιδιού ότι η «κανονική» οικογένειά του δεν είναι εξίσου «κανονική» και αποδεκτή από τους σημαντικούς «άλλους» μπορεί να λειτουργήσει αποσταθεροποιητικά στις κοινωνικές τουσχέσεις, ενώ η ποικιλία του οικογενειακού υπόβαθρου των μαθητών* μπορεί να αποτελέσει λόγο διακρίσεων και να επηρεάσει αρνητικά τη σχολική τους ζωή.
Το σχολείο μπορεί μέσω εκπαιδευτικών παρεμβάσεων να συμβάλει στη διαχείριση της οικογενειακής διαφορετικότητας των μαθητών δρώντας κυρίως προληπτικά, αλλά καιθεραπευτικά, εφόσον υπάρξει πρόβλημα. Κάθε εκπαιδευτική παρέμβαση, σε σχέση με την οικογενειακή πολυμορφία, θα στοχεύει στην κατανόηση της διαφορετικότητας του οικογενειακού πλαισίου στο οποίο ανήκει ο μαθητής, στον αποστιγματισμό των διαφορετικών οικογενειακών καταστάσεων και στην ενίσχυση της ουδετερότητας ως προς την αντιμετώπιση των μετασχηματισμών της δομής της οικογένειας (Μαράτου-Αλιπράντη,1998).
Το παρόν εκπαιδευτικό πρόγραμμα με τίτλο «Η οικογένεια δεν έχει αριθμητική, είναι απλώς μοναδική!» αποτελεί το 2ο Εργαστήριο Δεξιοτήτων και προσεγγίζει θέματα οικογενειακής ποικιλομορφίας προς άρση των όποιων διακρίσεων (άρθρο 2, Διεθνής Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού), μέσα από δραστηριότητες που στοχεύουν στην καλλιέργεια και ενίσχυση των δεξιοτήτων μάθησης του 21ου αιώνα στους μαθητές (4Cs – συνεργασία, κριτική σκέψη, δημιουργικότητα και επικοινωνία), αλλά και στην καλλιέργεια δεξιοτήτων κοινωνικής ζωής (κοινωνικές δεξιότητες, ενσυναίσθηση και ευαισθησία).Μέσα από αυτό το πρόγραμμα επιδιώκουμε τα νήπια να κατανοήσουν ότι η οικογένεια οποιασδήποτε μορφής αποτελεί δικαίωμα όλων των παιδιών και αποτελεί κύριο πηλώνα της ανάπτυξής τους.Τα νήπια επίσης θα κατανοήσουν τους ρόλους που υπάρχουν στην οικογένεια, τους κανόνες που βοηθάνε στην ομαλή λειτουργία της και τέλος θα αναστοχαστούν τον ουσιαστικό χρόνο που περνάνε με την οικογένειά τους. Τέλος θα κληθούννα δραματοποιήσουν πραγματικά προβλήματα που προκύπτουν στις οικογένειες και να προτείνουν λύσεις.

Αγαπητοί γονείς,

Στα πλαίσια των εργαστηρίων καλλιέργειας δεξιοτήτων, το πρόγραμμα «Κάθε αλλαγή μία φωτεινή αρχή!» , με το οποίο θα ασχοληθούμε αποτελεί μία δομημένη εκπαιδευτική παρέμβαση για την κοινωνικο-συναισθηματική υποστήριξη και ενδυνάμωση μαθητών πρώιμης παιδικής και πρωτοσχολικής ηλικίας σε περιόδους αλλαγών. Ειδικότερα, επικεντρώνεται στο ζήτημα της μετάβασης, της υποδοχής και των διεργασιών ομαλής προσαρμογής των μαθητών/-τριών στο Νηπιαγωγείο. Σε  μια σημαντική περίοδο στη ζωή τους, καθοριστική για την ψυχοκοινωνική εξέλιξη και τη σχολική τους πορεία και πρόοδο.

Το πρόγραμμα, αποτελεί μία δομημένη πρόταση πέντε τρίωρων εργαστηρίων δεξιοτήτων που στοχεύει στην κοινωνικο-συναισθηματική υποστήριξη και ομαλή προσαρμογή των παιδιών στο σχολείο μέσα από μία θετική, αισιόδοξη και οραματική προοπτική που επενδύει στα αποθέματα δεξιοτήτων, ικανοτήτων, αξιών και εμπειριών των μαθητών/-τριών, στη σύνδεση με την ομάδα των συνομηλίκων και το χώρο του νέου σχολείου ως τόπου χαράς και δημιουργίας, και τελικά, στην καλλιέργεια δεξιοτήτων του 21ου αιώνα (4cs) και δεξιοτήτων ζωής και του νου, με έμφαση στην ενίσχυση της ψυχικής ανθεκτικότητας.

Μέσα από ένα  μυθοπλαστικό πλαίσιο που παρέχεται με την  παρουσία της Μικρής Ηλιαχτίδας, αγγελιοφόρου και προστατευόμενης του Ήλιου, τα παιδιά θα οδηγηθούν σταδιακά, με δημιουργικό και ελκυστικό τρόπο στη διερεύνηση του χώρου και του εαυτού, στην κατανόηση της μοναδικότητας και της ευθύνης απέναντι στον εαυτό και τους άλλους, στη σύνδεση με την ομάδα των συνομηλίκων και με το σχολείο, στο όνειρο, και στον σχεδιασμό και υλοποίηση ενός έργου προσφοράς και προόδου που θα μοιραστούν με  τους συμμαθητές/-ήτριες και θα προσφέρουν  στην κοινότητα. Σε δράσεις επομένως, που απαιτούν συναίσθηση και ενσυναίσθηση, παραγωγική και οργανωσιακή σκέψη, ατομικές και κοινωνικές δεξιότητες.

Εν κατακλείδι, με βασικά υλικά τα αποθέματα, τη σύνδεση, τις επιθυμίες και τα όνειρα των παιδιών, αλλά και την αναγκαία επιστράτευση της φαντασίας, το πρόγραμμα ευελπιστεί να ενισχύσει τους μικρούς μαθητές/-ήτριες ώστε να αντέχουν και να διαχειρίζονται τις «αλλαγές» της ζωής και μέσα από αυτές να εξελίσσονται και να προοδεύουν.

Κατά τη διάρκεια του προγράμματος θα χρειαστούμε τη δική σας συνεργασία. Θα σας ενημερώνουμε μέσω επιστολών για το πως  θα μπορούσατε να συμβάλλετε στη διαδικασία υλοποίησης των δραστηριοτήτων τους προγράμματος.

Ένα από τα προγράμματα που υλοποιήσαμε σε ένα εργαστήριο είναι “η Μαίρη Πινέζα”. Αποτελεί ένα πρόγραμμα μετάβασης που έγινε σε συνεργασία με το 8ο Δημοτικό Σχολείο Θήβας με την κοινωνική λειτουργό κ. Λύγγου Ειρήνη και την ψυχολόγο κ. Βούλγαρη Ευγενία. Οι μικροί μαθητές γνώρισαν την Μαίρη την Πινέζα μέσα από την ανάγνωση του βιβλίου της συγγραφέας και έπειτα πραγματοποιήθηκε η μετάβαση στο γειτονικό δημοτικό. Τα νήπια μας επισκέφθηκαν την Α’ τάξη δημοτικού και ξεναγήθηκαν σε όλους τους χώρους του σχολείου με παρέα την πινέζα που ήταν τοποθετημένη στο παπούτσι τους.

Την Δευτέρα 8 Απρίλίου το 6ο Νηπιαγωγείο Θήβας πήγε θέατρο. Η θεατρική παράσταση ¨ Το σκοτάδι είναι πράσινο” αποτελεί την αφόρμηση για την εισαγωγή του 3ου Εργαστηρίου Δεξιοτήτων : Οικολογία – Παγκόσμια και τοπική Φυσική κληρονομιά :” Για το δάσος μαθαίνω, δρω και δημιουργώ”.

Λίγα λόγια για το ΄θεατρικό έργο:

Ο Τάκης ο Ανακυκλωτάκης και η Μίνα η Εξοικονομίνα μπαίνουν σε περιπέτειες, όταν το Μ.Ε.Τ.Ρ.Ο., το Μηχάνημα Εκτίμησης Της Ρύπανσης Όλων μπαίνει σε λειτουργία. Αντιμέτωποι με τον κ. Σπαταλόπουλο και τον Πύρρο τον Εμπρηστίδη, το περιβάλλον και η ζωή τους είναι στα όρια της απόλυτης καταστροφής. Στο κέντρο όλων βρίσκονται πρακτικές φιλικές προς το περιβάλλον: Ανακύκλωση, Κομποστοποίηση, Εξοικονόμηση Ενέργειας, Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, Προστασία των δασικών εκτάσεων.Με κοστούμια και σκηνικά από ανακυκλώσιμα υλικά, η παράσταση ανοίγει το δρόμο για την επαναχρησιμοποίηση.

Τα νήπια προβληματίστηκαν πάνω σε περιβαλλοντικά θέματα οπως η ρύπανση από τα σκουπίδια και οι συνέπειες τους, η κατασπατάληση της ενέργειας και η καταστροφή των δασών. Τη λύση θα την δώσουν οι άνθρωποι αλλάζοντας τον τρόπο ζωής τους και κυρίως δημιουργώντας και προστατεύοντας τα δάση επειδή ……..το σκοτάδι είναι πράσινο. Τα παιδιά συμμετείχαν ενεργά, προβληματίστικαν, πρότειναν λύσεις, γέλασαν συγκινήθηκαν και δεσμεύτηκαν ότι θα φέρουν την αλλαγή.

Οι μικροί ντεντέκτιβ έψαξαν και βρήκαν το μυστικό της θρεπτικής διατροφής !!!

Και ναι τα κατάφεραν !!! Άνοιξαν το δικό τους κυλικείο!!!

Ένα μεγάλο εγχείρημα για μικρά παιδιά!!!

Στα πλαίσια των εργαστηρίων δεξιοτήτων «Ζω καλύτερα –Ευ ζην- Διατροφή» που υλοποιούμε τη φετινή σχολική χρονιά, προχωρήσαμε  στη δημιουργία αυτοδιαχειριζόμενων κυλικείων σε κάθε τμήμα. 

Τα παιδιά  δημιούργησαν το κυλικείο τους, έφτιαξαν ταμπέλα, τιμοκατάλογο, αποδείξεις και κάθε Παρασκευή μία ομάδα θα προετοιμάζει το μενού της επόμενης εβδομάδας.

 Κάποια από τα προϊόντα του δεκατιανού θα παρασκευάζονται με τη βοήθεια των γονιών τους  στο σπίτι και άλλα θα τα προετοιμάζουν μόνα τους τα παιδιά στο νηπιαγωγείο.

Τις νοστιμότατες και πάνω απ’ όλα θρεπτικές συνταγές τους μπορείτε να τις βρείτε  στο παρακάτω padlet.

https://padlet.com/antigonib81/padlet-i4fcyzd7afykh8z0

Ξεκινήσαμε το εργαστήρι δεξιοτήτων από τον κύκλο Ενδιαφέρομαι και Ενεργώ – Κοινωνική Συναίσθηση και Ευθύνη με υποθεματική τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και συγκεκριμένα το δικαίωμα των παιδιών στο σχολείο. Ο τίτλος είναι «Παίζουμε βιβλίο;» και ο στόχος αυτού του εργαστηρίου είναι η ενίσχυση της φιλαναγνωσίας. Τα παιδιά να αγαπήσουν το βιβλίο, να γνωρίσουν τα οφέλη της μεγαλόφωνης ανάγνωσης και επιπλέον να μάθουν να παίζουν με ένα βιβλίο.

Αφίσες Προγράμματος

Τα νήπια αφού επισκεφτούν τη δημοτική βιβλιοθήκη θα οργανώσουν τις δανειστικές βιβλιοθήκες των τάξεων τους, θα διατυπώσουν κανόνες και θα τους καταγράψουν σε ένα συμβόλαιο το οποίο θα υπογράψουν με το δακτυλικό τους αποτύπωμα. Τέλος θα ξεκινήσουν να δανείζονται βιβλία.

Στη συνέχεια θα ακούσουν μεγαλόφωνα βιβλία που έχουν επιλέξει οι εκπαιδευτικοί και θα παίξουν με αυτά. Θα τα δραματοποιήσουν , θα τα συνδέσουν με ποιήματα και πίνακες ζωγραφικής και θα τα παρουσιάσουν με την τεχνική της παγωμένης εικόνας. Τέλος θα δημιουργήσουν τα δικά τους βιβλία τα οποία μπορούν κάνοντας χρήση λογισμικών να τα κάνουν ηλεκτρονικά.